وقتی به آسمان شب نگاه میکنیم، ستارهها آنقدر دورند که نورشان میلیونها سال طول میکشد تا به ما برسد. اما دانشمندان و عارفانِ هر دو گروه بر سر یک نکته توافق دارند: «آنچه چشمان ما میبیند، تنها بخش کوچکی از حقیقت است.»
امروزه در فیزیکِ کوانتوم، نظریهای به نام «نظریه ریسمان» (String Theory) وجود دارد که پیشنهاد میدهد جهان ما در واقع از ۱۰ یا ۱۱ بُعد ساخته شده است، در حالی که ما فقط ۳ بُعدِ فضا (طول، عرض، ارتفاع) و یک بُعدِ زمان را درک میکنیم. این یعنی در همین لحظه که شما در حال خواندن این متن هستید، ممکن است ابعاد دیگری درست در کنار شما وجود داشته باشند که از دید شما پنهاناند.
موجوداتِ سایه یا همسایگانِ نامرئی؟
در متون دینی و سننِ الهی، ما از وجود موجوداتی به نام «جن» آگاهیم. اگر بخواهیم این موضوع را با نگاهِ امروزی تحلیل کنیم، به نکته عجیبی میرسیم: «تفاوتِ فرکانسی».
تصور کنید که کلِ هستی مانند یک ایستگاه رادیویی است که فرکانسهای بیشماری را پخش میکند. دستگاه رادیویِ وجودِ ما (حواس پنجگانه انسان) طوری تنظیم شده که فقط روی یک موج خاص (موج دنیای مادی) قفل شده است. جنها، با ساختاری که از «انرژی» (آتشِ بیدود) دارند، احتمالاً بر روی فرکانس دیگری از هستی زندگی میکنند. به همین دلیل است که آنها در کنار ما هستند، اما ما «ادراک»شان نمیکنیم؛ درست مثل امواج وایفای که در اتاق شما هستند، اما تا دستگاهی نداشته باشید که آنها را دریافت کند، برایتان وجود خارجی ندارند.
چرا نباید بترسیم؟
بسیاری از مردم با شنیدن این حقایق، دچار ترس میشوند. اما برای یک «خداپرست»، این موضوع نباید باعث وحشت شود، بلکه باید اعتماد به نفس معنوی بیاورد. چرا؟
۱. نظمِ مطلق: اگر ابعادِ دیگری وجود دارد و موجوداتی در آن هستند، این نشاندهنده عظمتِ «مهندسیِ خلقت» است. هیچچیز در این ابعاد بدون اذنِ پروردگار حرکت نمیکند. آنها هم مثل ما، در قفسِ اراده الهی هستند.
۲. سپرِ معنوی: در علمِ متافیزیک ثابت شده که «فرکانسِ ترس» پایینترین سطح انرژی را دارد و انسان را ضعیف میکند. اما «فرکانسِ یادِ خدا»، بالاترین ارتعاش هستی است. کسی که قلباً به خدا متصل است، در واقع یک «سپرِ انرژی» در اطراف خود ایجاد میکند که هیچ فرکانسِ ناپاک یا مخربی توانِ نفوذ به آن را ندارد.
۳. ادراکِ فراتر: انسان تنها موجودی است که روحِ الهی در او دمیده شده است. این روح، یک «دریافتکننده» است که میتواند فراتر از ابعادِ سهگانه حرکت کند. برای همین است که در لحظاتِ عمیقِ نیایش، انسان گاهی حس میکند زمان متوقف شده یا به حقایقی دست یافته که با منطقِ دنیای مادی قابل توضیح نیست. این یعنی روحِ شما میتواند به ابعادِ بالاتر سرک بکشد.
نتیجه گیری مختصر از مطلب
جهان، خانهیِ بزرگی است که اتاقهای بسیار زیادی دارد. برخی از این اتاقها برای ما قابل دیدن هستند و برخی دیگر پنهان. اما صاحبِ این خانه یکی است. وقتی با این دیدگاه به جهان نگاه میکنید، دیگر از «مجهولات» نمیترسید؛ بلکه با کنجکاوی و آرامش، هر پدیده عجیبی را نشانهای از عظمتِ بیپایانِ خالق میبینید.
آیا تا به حال حس کردهاید که در یک لحظه، دنیا برایتان متفاوت شده یا درکِ عمیقی از چیزی داشتهاید که در حالت عادی ممکن نبود؟ آن لحظه، لحظهای بوده که رادیویِ وجودتان کمی از فرکانسِ مادی فاصله گرفته است!